به، میوه ای خاص است که به سیب و گلابی شباهت دارد. درخت آن کوتاه بوده و از گروه گیاهان برگریز (خزاندار) است. میوه به رنگی زرد طلایی دارد و بیشتر به گلابی شباهت دارد.
از به در تهیه مربا، ژله و آبمیوه استفاده میشود و برخی آن را به صورت میوه میخورند یا چای آن را دم میکنند؛ به ویژه در صبح، بیشتر به عنوان میوه مصرف میشود. میوه خشکِ به را میتوان برای تهیه چای به کار برد و پودر آن نیز طعم دهندهی خوبی برای برخی غذاهاست. به در کشورهای مختلف به شکلهای گوناگون مورد استفاده قرار میگیرد. بیشترین خواص به در پوست آن و سپس در میوه اش نهفته است. به حاوی ویتامینها، مواد معدنی، آنتیاکسیدانها و ترکیبات فنولیک است و منبع ویتامین C، روی، پتاسیم، مس و آهن به شمار میرود. میوه به حاوی کاتچین، لیمونن و دیگر ترکیبات شیمیایی گیاهی است که برای سلامت بدن، به ویژه پوست، بسیار مفیدند. علاوه بر میوه و پوست، دانه ها و برگهای به نیز حاوی مواد مغذی زیادی هستند که برای مراقبت از پوست و مو استفاده میشوند. به همین دلیل امروزه بسیاری از کارخانه های تولید لوازم آرایشی و بهداشتی در تهیه کرم های خود از به استفاده میکنند.
فواید دیگر به برای پوست
یکی از مصارف عمده به از گذشته تا به امروز، کنترل حساسیت بوده است. در بیماریهایی مانند درماتیت آتوپیک (بیماری مزمن پوستی)، آغشته کردن پوست به کرم یا ژل به میتواند به تدریج مشکل را برطرف کند. همچنین مقدار بالای ویتامین C موجود در به، ورم و التهاب پوست را کاهش داده و آن را شفاف میکند.
همانطور که گفته شد، به منبع آنتی اکسیدان است و حاوی ویتامینهای C و E نیز میباشد. این مواد موجب تقویت سیستم ایمنی بدن و افزایش گلبولهای سفید میشوند که به نوبه خود از بدن در برابر باکتریهای بیماری زا محافظت میکنند.
آهن، مس و روی همراه با سایر مواد مغذی، موجب تولید و تکثیر گلبولهای قرمز خون میشوند. با افزایش گلبولهای قرمز، جریان خون در بدن بیشتر میشود و اکسیژن بیشتری به تمام نقاط بدن میرسد. افزایش جریان خون، خونرسانی به پوست و به ویژه پوست سر را بهبود میبخشد که این امر موجب تقویت فولیکول ها و در نتیجه افزایش رشد مو میشود.