ساختمان‌های چندطبقه سبک LSF با استفاده از مقاطع فولادی سردنوردشده و گالوانیزه، دیوارهای باربر، سیستم‌های کف و سقف و سیستم مقاوم جانبی ساخته می‌شوند. این روش به دلیل وزن کم، قابلیت پیش‌ساختگی، سرعت اجرای مناسب و امکان کنترل کیفیت در کارخانه برای برخی پروژه‌های مسکونی چندطبقه و میان‌مرتبه کاربرد دارد.
اجزای اصلی ساختمان چندطبقه LSF یک ساختمان چندطبقه LSF معمولاً از بخش‌های زیر تشکیل می‌شود: ۱. فونداسیون فونداسیون وظیفه انتقال بار ساختمان به زمین را دارد. نوع و ابعاد آن بر اساس بارهای سازه‌ای و شرایط خاک تعیین می‌شود. در ساختمان چندطبقه، با افزایش بارهای قائم و نیروهای جانبی، طراحی دقیق اتصال سازه به فونداسیون اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
دیوارهای باربر یکی از مهم‌ترین اجزای LSF هستند. این دیوارها از استادها، رانرها و اجزای تقویتی تشکیل می‌شوند. استادها به‌صورت قائم قرار گرفته و بارهای طبقات و سقف را به پایین منتقل می‌کنند. ۳. دیوارهای غیر باربر تمام دیوارهای ساختمان الزاماً باربر نیستند. برخی دیوارهای داخلی صرفاً برای جداسازی فضاها استفاده می‌شوند. این دیوارها می‌توانند از اعضای سبک LSF ساخته شوند و در طراحی معماری انعطاف بیشتری ایجاد کنند.
کف بین طبقات باید علاوه بر تحمل بارهای قائم، الزامات مربوط به تغییرشکل، ارتعاش، صدا و حریق را نیز برآورده کند. برای ساختمان‌های چندطبقه می‌توان از سیستم‌های مختلف کف، از جمله تیرچه‌های فولادی سبک یا سیستم‌های مرکب استفاده کرد. منابع SCI نیز استفاده از کف‌های فولادی سبک و دال‌های مرکب را در ساختمان‌های چندطبقه LSF معرفی کرده‌اند.
۵. سقف سقف آخرین طبقه نیز مشابه سایر بخش‌های سازه باید برای بارهای مرده، زنده و اقلیمی طراحی شود. در مناطق دارای برف، بار برف و در مناطق بادخیز، نیروهای باد باید در طراحی لحاظ شوند. ۶. سیستم مقاوم جانبی یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های ساختمان یک‌طبقه و چندطبقه، اهمیت بیشتر سیستم مقاوم جانبی است. برای مقابله با باد و زلزله می‌توان از سیستم‌هایی مانند:
انتخاب سیستم مناسب به طراحی مهندسی ساختمان بستگی دارد.